De kraanvogels van de Engbertsdijkvenen dreigen een deel van hun foerageergebied te verliezen door uitbreiding van de nabije zandwinning. Vogelbescherming stelt een oplossing voor waarvan zowel de kraanvogels als de zandwinner profiteren.

Engbertsdijkvenen is een natuurgebied in het noordoosten van Overijssel, bij de plaats Kloosterhaar. Het gebied – van Staatsbosbeheer en aangewezen onder de Vogelrichtlijn – is vooral belangrijk voor overwinterende kraanvogels, rietganzen en kleine zwanen. Ten noorden van Engbertsdijkvenen bevindt zich een ontgronding voor zand. Na jaren van voorbereiding is het nu zover dat vergunningen zijn aangevraagd voor een uitbreiding. Vogelbescherming heeft tegen de vergunning op grond van de Natuurbeschermingswet bezwaar gemaakt. Het belangrijkste argument is het verlies aan foerageergebied.

De kraanvogel is een erg schuwe vogel, die al op honderden meters afstand van mensen op de wieken gaat. Uitgerekend vlak bij de ontgronding ligt nog een rustig stuk land, waar de kraanvogels regelmatig foerageren en waar ze naar toe gaan als ze ergens anders verstoord zijn. Dit blijkt uit tellingen door onder anderen de plaatselijke WetlandWacht.

Vogelbescherming heeft het bezwaar, mede namens de KNNV, toegelicht bij de provincie en aangegeven dat er net ten oosten van Engbertsdijkvenen grote kansen zijn om een rustig foerageergebied te maken. In provinciale plannen wordt dat deel al aangegeven als gebied voor nieuwe natuur en voor het vasthouden van water. Dat maakt ook de kans op broedende kraanvogels veel groter.