Twee onverwachte waarnemingen geven hoop op het behoudt van de met uitsterven bedreigde Kale Ibissen.
Voor de eerste keer in 13 jaar is de afgelopen maand enkele malen de Noordelijke Kale Ibis (Heremietibissen) gezien in de Jordaan vallei en in Djibouti gelegen in Oost-Afrika.  Vanuit gaande dat na 1990 de in het Midden-Oosten levende kale ibis was  uitgestorven werd in 2002 een kolonie van zes in het wild levende vogels gevonden in Palmyra, Syrië.

Sindsdien zijn de volwassen en jonge vogels uitgerust met satelliet-transponders door de RSPB en BirdLife Midden-Oosten, om te proberen de vogels te beschermen en hun trekroutes en overwinteringplaats te ontdekken. De gecodeerde volwassen vogels zijn momenteel in Ethiopië voor de overwintering.

Twee volwassen kale ibissen werden gezien op de Yardena klippen nabij de grens met Israël / Jordanië in het begin van december door een onderzoeker van de landmeetkundige dienst. Echter de volgende dag waren de vogels gevlogen.

Twee weken later werd een jonge kale ibis  gevonden op het strand van Tadjoura, Oost-Djibouti, door een groep van Zweedse vogelaars.  De vogel was op zoek naar voedsel en haar verschijning verbaasde de bezoekers.

Dr Jeremy Lindsell, een onderzoek bioloog bij de RSPB, zei: "Deze waarnemingen zijn geweldig nieuws. Ze werden geheel onverwacht waargenomen. In sommige opzichten een verdieping van het mysterie van hun verblijf tijdens hun trek. Het feit dat de vogels op drie verschillende locaties, ver uit de buurt alwaar hun broedplaatsen zich bevinden zijn waargenomen, weerspiegelt het feit dat we nauwelijks iets weten van het gedrag en de leefomgeving van deze vogels. Het toont ook aan hoe belangrijk het is dat wij de vogels blijven volgen zodat we ze kunnen beschermen."

Dr Henrik Lind, die behoorde tot de bezoekende groep van het Zweedse vogel organisatie Club300 vertelde: "We wisten van de Syrische vogels en onze eerste vermoedens waren dat deze vogel uit Palmyra kwam. Toen een jongen uit het dorp de vogel zag vertelde hij ons dat even verderop meerdere vogels verblijven. We hebben de anderen niet kunnen vinden maar het was fantastisch om een kale ibis zo ver weg van zijn natuurlijke geboortegrond te kunnen aanschouwen. "

Het volgen van drie volwassen vogels was in 2006 zeer succesvol verlopen. De drie vogels vlogen het afgelopen voorjaar een totaal van 5.954,57 km naar de Ethiopische hooglanden en terug.  Het uitlezen van de satelliet transponder van een jonge vogel was afgelopen zomer niet mogelijk. Het lot van de vogel is onbekend.

Natuurbeschermers vrezen dat de vogels tijdens hun trektocht worden geschoten. Totdat men op de hoogte is van de trekroute van de kale ibis kunnen jagers niet worden geattendeerd op de zeldzaamheid van deze vogels.

Wetenschappers hopen deze zomer in een tweede poging meer jonge vogels in Syrië te kunnen traceren tijdens hun trektocht.  RSPB wetenschappers ondernemen stappen ter bescherming van de soorten tijden hun trektocht tegen jagers, o.a. door samenwerking met collega's uit Ethiopië, Jemen en andere landen.
De enige andere bekende populatie van kale ibis is in het zuidwesten van Marokko, maar men is van mening dat de vogels in de Jordaanvallei en Djibouti afkomstig zijn van Syrië.

Sharif Al Jbour van BirdLife Midden-Oosten zei: "Tenzij er een andere kolonie is waar wij niets van afweten, lijkt het dat jonge kale ibis sterk genoeg zijn om de afstand van bijna 1700 kilometer te vliegen van Palmyra naar Djibouti.
"We krijgen geleidelijk de puzzelstukjes bij elkaar, maar het is een lang proces beladen met problemen. Het benaderen van de jagers in afgelegen gebieden en hun informeren omtrent de zeldzaamheid van deze vogel staat bovenaan de prioriteitenlijst."
 
Ibis factfile
De noordelijke kale ibis (Geronticus eremita), is tussen de 70 en 80 cm lang, is meestal zwart, rood met een kaal gezicht, stevige poten en een enigszins punkachtige verenkleed.  De vogel is meestal stil, maar sist en gromt wanneer ze broed of belaagd wordt.

Deze ibis werd vereerd door de Egyptische farao en had een eigen hiëroglief.  De vogel was ooit wijdverbreid in het Midden-Oosten, Noord-Afrika en de Europese Alpen, maar het verlies van hun natuurlijke leefomgeving, verstoring en vervolging veroorzaakt dat hun aantal drastisch kelderde.  De vogel is geclassificeerd als kritisch bedreigd - het hoogste niveau op de rode lijst.

Waarnemingen van de Noordelijke Kale Ibis in het Midden-Oosten en Noord-Oost-Afrika vonden tot de jaren 1980 geregeld plaats.  De vogels werden vaak gezien in Israël en Jordanië tot de late jaren 1980.  Sinds 1995 zijn er geen ibissen meer waargenomen.
Van de Syrische Noord-kale ibis werd gedacht dat deze nog enkele duizenden vogels telde en zich voor de overwintering in de richting van Jemen, Saoedi-Arabië en Eritrea verplaatsten, maar dit werd echter nooit bewezen.

Er zijn 29 soorten ibis, een ver familielid van de ooievaars en reigers.  De noordelijke kale ibis broed in semi-woestijn omgeving dit in tegenstelling tot zijn verwanten die hun broedomgeving zoeken in waterrijke gebieden.