Een kwart van de Europese populatie kluten broedt in Nederland. Daarmee heeft ons land een bijzondere verantwoordelijkheid voor deze charismatische vogelsoort. Het aantal in Nederland broedende kluten is in de loop van de eeuw aan sterke schommelingen onderhevig geweest. De grote veranderingen tengevolge van Zuiderzee- en Deltawerken zijn daar niet vreemd aan. De laatste jaren gaat het de soort goed; het aantal broedparen steeg van 4600 rond 1975 tot 9000 in 2000. Veruit de meeste kluten - zo'n 5500 - broeden in het Waddengebied, meer bepaald op de Groninger en Friese Waddenkust en op het Balgzand. Andere belangrijke regio's zijn het Deltagebied (2500 paar) en in mindere mate Noord-Holland en Flevoland. De kluut profiteert sterk van natuurontwikkelingsprojecten in het Waddengebied en in de Delta. Door natuurlijke dynamiek in deze gebieden ontstaan de slikken en zandplaten waarvan de kluut zo afhankelijk is. 

Foerageer- en broedbiotoop: Slikken en ondiep water in pioniergebieden in kustzone. De kluut zoekt met zijn omhoog gebogen snavel op de tast naar kleine ongewervelden als garnalen. De typische vorm van de snavel maakt het mogelijk om heel nauwkeurig ook de zone net boven de bodem af te zoeken.