De grote zaagbek is één van de drie in ons land voorkomende soorten zaagbekken. De andere twee zijn de middelste zaagbek en het nonnetje, ook wel kleine zaagbek genoemd. De grote zaagbek en het nonnetje broeden niet in ons land, de middelste zaagbek is een zeer zeldzame broedvogel met enkele tientallen broedparen. In 2008 werden 53 vogels geteld, waarschijnlijk zijn er nu zo'n zestig tot tachtig.

De grote zaagbek en het nonnetje zijn echte wintergasten die in ons land voorkomen in het winterseizoen. Van de grote zaagbek komen er in december en januari zo’n 4.000 voor. Het nonnetje behaalt de hoogste aantallen in januari met bijna 3.000 exemplaren.

Zaagbekken, hun naam zegt het al, hebben een kartelde snavelrand als een zaag en een punthaak aan de snavel. Zo’n snavel is ideaal, want daarmee kunnen ze de vis, hun belangrijkste voedsel, beter vastgrijpen en is er geen ontsnappen meer aan. Lukt het alleen vangen om de een of andere reden niet, dan jagen ze ook wel in groepen. De vissen worden dan opgedreven en zijn zo een gemakkelijke prooi.

Grote zaagbekken, de mannetjes met hun roomkleurige buik, donkere kop en rode snavel, zijn vooral te zien in de grotere en kleinere zoetwatermeren in het binnenland. De meeste grote zaagbekken overwinteren op het IJsselmeer. Meer dan de middelste zaagbek zijn de grote zaagbek en het nonnetje ook regelmatig te zien in vaarten en sloten in het binnenland. Soms zelfs in parkvijvers. Misschien zelfs wel bij u in de buurt. De middelste zaagbek komt niet of nauwelijks in het binnenland voor en is voornamelijk een zoutwatervogel met de hoogste aantallen langs de kust, het Deltagebied en de Waddenzee.