De gezichtsvelden van trappen, kraanvogels, en ooievaars, drie soorten met een hoge sterfte door aanvaringen met hoogspanningskabels, werden bepaald. Deze soorten blijken rechtvooruit een smal en vertikaal lang binoculair gezichtsveld te hebben, hetgeen typisch is voor soorten die visueel gestuurd voedsel oppikken.

Waar de soorten in verschillen is hoever het binoculaire veld zich vertikaal uitstrekt en de grootte van de blinde vlek onder en boven het binoculaire veld rechtvooruit. Die blinde vlekken zijn belangrijk tijdens het vliegen, want als het dier z'n hoofd naar beneden buigt wordt het dier als het ware blind in de vliegrichting. Deze hoofdbewegingen in het vertikale vlak komen vaak voor als de vogels de grond onder zich afzoeken naar rust- of foerageerplaatsen of naar soortgenoten. Trappen en kraanvogels blijken hun hoofd maar 25° respectievelijk 35° te laten zakken om blind te worden in de vliegrichting. Bij ooievaars bleek dat 55° te zijn. Dit gegeven is natuurlijk belangrijk als men botsingen met hoogspanningskabels of windmolens wil voorkomen.

Ook bij roofvogels speelt dit waarschijnlijk een rol omdat daarvan bekend is dat ze smalle binoculaire velden hebben en grote blinde vlekken, vergelijkbaar met die van trappen en kraanvogels. Ook roofvogels zijn vaak het slachtoffer van botsingen met hoogspanningskabels. Het onderzoek is gepubliceerd in Biological Conservation.