uit de grootste kolonie van de Noordzee blijken zich veel verder de oceaan op te begeven dan gedacht. Meer dan 75% van de dieren die een zogenaamde geolocator van 1,5 gram aan hun poot aangebracht kregen bleek in de winter niet op de Noordzee te blijven zoals altijd gedacht werd.

De vogels trekken 1-3 maanden de oceaan op. Ze ruien de grote pennen gedurende de wintermaanden en kunnen dan niet vliegen. De onderzoekers hadden gehoopt dat de geolocator informatie had kunnen geven over de tijd dat de vogels niet kunnen vliegen. Het instrumentje is gevoelig voor zout (water) en registreert wanneer de vogels hun poten in het zeewater hebben. Wat men zich niet gerealiseerd had is dat Papegaaiduikers bij het slapen hun poten tussen de veren stoppen, waardoor het apparaat aangeeft dat het dier vliegt.

Het is deze winter een waar vogelparadijs op de Korendijkse Slikken. Er zijn vele bijzondere vogels gezien: onder andere zeearenden, roodhalsganzen en een klapekster.

De Korendijkse Slikken is een natuurgebied langs het Zuid-Hollandse Haringvliet. De natuur en rust van de Korendijkse Slikken trekken elke winter vele vogels aan. Vrijwilliger Gert Huijzers telt al bijna 40 jaar vogels in dit natuurgebied en zag afgelopen december allerlei bijzondere vogels voorbij komen: "Deze winter is het een waar vogelparadijs. Ik heb onder andere de zeearend, klapekster, roerdomp en roodhalsgans gezien."

Veel Nederlanders genieten met volle teugen van deze sneeuwrijke winter, maar vogels denken daar toch heel anders over. Hoewel zijn naam anders doet vermoeden zal een van de grootste slachtoffers van deze winter de ijsvogel zijn. IJsvogels zijn voor hun voedsel bijna helemaal aangewezen op kleine visjes die ze vanaf een plek boven het water vangen. Als er veel plekken dichtgevroren zijn, moeten ze op zoek naar het laatste stukje open water.

Het zijn eigenlijk pure standvogels die niet zo heel snel uit Nederland naar het zuiden vertrekken. Het gevolg is dan ook dan er bijvoorbeeld na de relatief strenge winter van 2008/2009 veel ijsvogels zijn gesneuveld. Mogelijk is de stand zelfs gehalveerd. Als deze winter doorzet, zal dat nog weer eens een flink deel wegvagen. En dan duurt het weer een aantal jaar voor de aantallen zich hersteld hebben tot het niveau van voor 2008 waarin er ongeveer 900 tot 1050 broedparen in heel Nederland geteld zijn. Toen een absoluut record.

Op zich is het niet heel bijzonder om in deze tijd van het jaar jonge nijlganzen te zien, want de soort broedt bijna het hele jaar door. Toch zijn deze kleintjes - op 12 december gefotografeerd in Helmond - er wel erg vroeg bij: ouders met jongen zijn over het algemeen te zien tussen januari en oktober, met een piek van half april tot begin juni.

In de Veengoot op Hackfort zijn grote zaagbekken waargenomen. De grote zaagbek wordt 's winters wel vaker gezien maar blijft een opvallende verschijning.

De grote zaagbek is een broedvogel van brede, langzaam stromende rivieren en meren omgeven door uitgestrekte bossen met oude bomen. In Nederland komt zo'n habitat niet of nauwelijks meer voor.De grote zaagbek broedt dan ook niet in ons land. In de winter wordt hij echter regelmatig binnen onze grenzen aangetroffen. Vooral de mannetjes (lichtroze-met-groene-kop) zijn dan een opvallende verschijning op plassen en rivieren. 

Door een herintroductieprogramma is het aantal ooievaars in Nederland weer op het niveau van 100 jaar geleden. In 1991 waren er geen enkele wilde broedparen meer in ons land. Nu staat het peil weer op 500 broedparen, maar deze zijn lang nog niet allemaal zelfstandig.

Ooievaar bijna verdwenen

De ooievaar is een vogel van het agrarische gebied, maar is daar in de vorige eeuw bijna verdwenen. Volgens de eerste telling van ooievaars in Nederland in 1910 waren er ongeveer 500 bewoonde ooievaarsnesten. In 1939 was dat aantal gedaald tot 312 paren. In 1960 waren er nog 48 paren en in 1970, 14 paren. Ten slotte waren er in 1991 geen wilde broedparen meer.

In de Gelderse Poort werden zondag 29 november jongstleden op twee plekken opvallend hoge aantallen krooneenden gezien. Op de Bisonbaai in de Ooijpolder een groep van negen en in de Lobberdense Waard in de buurt van Pannerden maar liefst 26 exemplaren. Dit zijn ongekend hoge aantallen voor deze regio.

In de Groene Jonker verzamelen zich grote groepen watervogels om hier de winter door te komen. De vele smienten, kuifeenden en wintertalingen trekken de slechtvalk aan. Deze roofvogel haalt snelheden van rond de 300 km/uur.